| Nawigacja |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
| Dodatek: Zasady wymowy liter i głosek |
| j |
czytamy jak "ż" (np. je m'appelle...) |
| ui |
czytamy jak "łi" (np. je suis...) |
| u |
czytamy jak "ü", podobnie jak w języku niemieckim, tego dźwięku nie ma w języku polskim, ale wymawiając go, usta ustawiamy jak w wymowie polskiego "u" wysuwając mocno usta do przodu i teraz próbujemy wymówić "i" (np. comment tu t'appelles?) |
| en |
czytamy prawie jak polskie "ą" (np. comment...?) |
| an |
czytamy również jak polskie "ą" (np. français) |
| ien |
podobne do polskiego "ę", ale wymawiane bardziej "przez nos" (np. je viens de Pologne) |
| gn |
czytamy jak polskie "ń" (np. Pologne) |
| -e -es -s |
-e, -s oraz -es na końcu wyrazu jest nie wymawiane (np. je m'appelle..., tu t'appelles... , je suis..., je viens de..., j'habite à Varsovie), z reguły końcowe spółgłoski oraz samogłoski nieakcentowane (czyli bez akcentu na Szczecin czy na Suwałki  są nieczytane |
| -t |
-t na końcu wyrazu również jest niewymawialne (np. comment...? oraz w wyrazie "et", który jest spójnikiem i znaczy "i" albo "a" |
| c |
"c" w poznanym wyrazie "comment" stoi przed "o" i jest wymawiane jako [k] |
| oi |
czytamy jak "ła" (np. je m'appelle Małgosia et toi?) |
| h |
h (samo h) nie jest wymawiane (tu habites à...), jeśli mamy do czynienia z "ch" to wymowa jest zbliżona do polskiego [sz] (np. chanter - śpiewać [sząte]) |
| r |
francuskie "r" jest oczywiście charakterystyczne! Ale nie tak trudno nauczyć się je wymawiać. Wystarczy trzymać język za zębami, tyle że dolnymi przednimi i próbować wymówić "r". Jeśli nie uda Ci się nauczyć wymawiać "r" francuskiego (zwanego paryskim), nic nie szkodzi, wielu Francuzów wymawia także takie "zwykłe" "r", ale jest ono mniej "wibrujące" i "lżejsze" niż polskie |
| ai |
czytamy prawie jak "e" (np. français - Francuz / francuski) |
| -s- |
-s- pomiędzy dwiema samogłoskami czytamy jak [z] (np. polonaise [polonez], française [frąsez]) |
Na koniec mam dla Ciebie informację, którą dobrze jest zapamiętać. Otóż w języku francuskim przed znakami takim jak ? ! : ; stawia się spację (odstęp). Jest to zasada dotycząca tekstów drukowanych. Należy o niej wiedzieć tworząc różnego rodzaju formalne teksty w języku francuskim. Jeśli więc piszesz do kogoś maila czy list, pamiętaj o spacji przed znakami zapytania i wykrzyknikami. Jednak dla osób początkujących w nauce jest to rzecz pomniejszej wagi i dla uniknięcia zamieszania przyjmuję w kursie taki zapis, jaki mamy w języku polskim, a więc bez spacji. Wynika to z mojej praktyki, gdyż prowadząc zajęcia ze studentami romanistyki, wśród których jest wielu przyszłych tłumaczy czy pisarzy, kładę nacisk na zapis ze spacją, ale na lektoratach i kursach językowych jedynie o nim wspominam, traktując jako rzecz drugorzędną.
| Dodatek: Zasady wymowy liter i głosek |
| ç |
"c" z takim ogonkiem ¸ (jakby taki haczyk lub jak cyfra pięć) jest czytane jak "s". Właśnie dzięki temu ogonkowi wymawiamy "c" jak "s". W poprzedniej lekcji dowiedziałeś się, że "c" przed "o" czytamy jak [k]. Taka sama wymowa jest, gdy po "c" jest literka "a". W wyrażeniu "ça va" "c" czytamy jak "s" dzięki ogonkowi po "c". Gdyby go nie było, przeczytalibyśmy "c" jak [k]. Tak że kiedy mamy ogonek przy "c" stojącym przed "a" lub "o" (gdzie normalnie wymówilibyśmy "c" jak [k]), wymawiamy "s" |
| spółgłoski podwójne |
spółgłoski podwójne jak np. w wyrażeniach "je m'appelle" czy "bonne" czytamy jakby były pojedyncze, nie czytamy ich podwójnie |
| -ien |
czytamy jak [ję] np. w przysłówku "bien" - "dobrze" |
| -t, -d |
końcowe -t oraz -d nie jest czytane, np. w wyrazach: bientôt, Legrand, nuit |
| monsieur |
słowo "monsieur", czyli "pan" ma trochę dziwną wymowę, jest dziwnym przypadkiem... Dlatego posłuchaj uważnie, jak mówimy to słowo i naucz się je dobrze wymawiać! |
| -eu- |
wymowa tych dwóch samogłosek "eu" nie ma odpowiednika w języku polskim, jest to dźwięk między "e", "y" oraz "u". Usta układamy jak do "u" i próbujemy wymówić "e", wychodzi coś w rodzaju "y". Posłuchaj uważnie! Te dwie literki występują w słowie "monsieur" oraz "heure"
|
| Zasady wymowy liter i głosek |
| -ien |
czytamy jak [ję], np. italien [Italię] |
| un |
jest to dość trudny do wymówienia dźwięk, coś pomiędzy polskim [y] i [ę], dlatego wsłuchaj się uważnie! A tak a propos, "un" to "jeden" |
| -eu |
w wyrazie "peu" dźwięk pomiędzy [y] a [e]. Usta ustawiamy jak do [u] i próbujemy wymówić [e] |
| -ill- |
-ill- wystąpiło w słowie travailler (pracować), gdzie jest wymawiane [-je] - cały wyraz: [trawaje]. Jednak jest kilka wyjątków, jeden z nich się również pojawił w dzisiejszej lekcji: Lille, nazwa miasta we Francji, wymawiamy [lil]. Również sama nazwa "miasto" - "(la) ville" - jest wymawiane [wil]. To trzeba zapamiętać! |
| au |
wymawiamy podobnie jak polskie [o], ale mamy przy tym buzię mniej otwartą jak przy polskim [o]. Wystarczy usta ułożyć jak do [u] i spróbować wymówić [o], jak w imieniu Audray [odre] |
| ay, ai |
czytamy jak [e]. Może nie słyszysz takiego dźwięku jak polskie [e], to prawda, jest to coś podobnego do [e] oraz [y]. Ale jest też takie [e] jak w polskim, we francuskim są po prostu dwa rodzaje [e] |
| -x- |
-x- czytamy jak [ks] w środku wyrazu, jak np. Bruxelles [brüksel] |
| -an- |
czytamy jak [ą], np. langue |
| -gue |
czytamy jak [g], np. langue [ląg], g przed e czytane jest jak [ż], ale -u- miedzy g oraz e sprawia, że g czytamy jak [g]. Porównaj: ge [ż], jak np. courage [kuraż] - odwaga gue [g], jak np. langue [ląg] - język |
| c |
c przed a, o czytamy jak [k], np. courage [kuraż] |
|
|
|
|
|
|
| |
COPYRIGHT BY DZIKUS LEŚNY :)
|
|
|
|
|
|
|
|
są nieczytane